Koninginnedag in Kafountine

Vandaag is er gelukkig weer stroom, dus er goed gebruik van maken.
Nog nooit zo hard gewerkt op koninginnedag, maar Tanjo is helemaal in het oranje.

14 / 2 = nog 7 dagen!

Helaas zijn wij vandaag de helft van dit project gepasseerd. ICT staat er momenteel goed voor en ook elektrotechniek loopt goed op schema! Het eten bevalt ons nog steeds prima en is elke dag erg gevarieerd. Vandaag kregen wij op aanvraag de eerste rekening voor het drinken, deze was voor iedereen gemiddeld 25-30 euro.

Gisteravond zijn wij voor het eerst naar het strand geweest voor de jacht op krabben. We hadden verwacht met een beetje geluk 10 krabben te zien, maar eenmaal op het stand aangekomen bleek dit toch net iets anders te liggen. Honderden krabben stormden over het strand en vluchtten richting de zee of verstopten zich onder het zand. Een enkele krab was niet bang voor ons en schoot gelijk in de aanval, na wat gestamp en schijnen met licht maakte de krab de juiste beslissing en bleef doodstil op de grond liggen! Als we vanavond nog een keer naar het strand gaan zal ik proberen betere foto's te maken, maar aangezien het erg donker is zal er waarschijnlijk niks te zien zijn op de foto's.

Jeffrey

de school

Donderdag
Vandaag is de verdeelinrichting van de zonnecellen in elkaar gezet en op een plank gemonteerd. De plank met apparatuur wordt tegen de muur geplaatst waar morgen het huisje omheen wordt gebouwd. Tanjo is vol bewondering voor de electro jongens, over hun deskundigheid en slimheid.

In de school gaat het onderwijs gewoon door. De school heeft ongeveer 90 studenten, waaronder op dit moment 9 jongens. Als ik het goed begrepen heb leren de jongens tuinieren en koken. De meisjes leren kleding maken, batikken en koken. Als basis krijgen ze allemaal wat taal en rekenen. De meisjes zijn meestal analfabeet. In Kafoutine zijn wel verschillende basisscholen en zelfs een middelbare school, maar er zijn veel te weinig plaatsen om alle kinderen onderwijs te kunnen geven. Een klas in de openbare basisschool omvat minimaal 50 kinderen maar in de praktijk vaak 80 kinderen. Er wordt gewerkt met twee shifts, een in de ochtend en een in de middag. Zo kunnen er in elk geval het dubbele aantal kinderen naar school.


De opleiding van Satang Jabang duurt 3 jaar. Het is een vorm van praktijkonderwijs. Iedereen draagt een soort uniform, een jasschort in de kleur van je jaar. Blauw voor het eerste jaar, groen voor het tweede jaar en rose/organje voor het derde jaar. De tweede en derde jaars maken om beurten onze lunch klaar. Aan de lunch kun je goed zien wat ze in een jaar allemaal leren. Elke lunch was lekker maar de derde jaars kookten gecompliceerdere maaltijden.

En nu ik nog!

Halloooo allemaal.

Hier dan alsnog een berichtje van mij.
Ben wat later dan de rest, maarja dat heb je met netwerkbeheerders he. Altijd druk aan het werk.
Op de vraag wat is er allemaal al gedaan; Ik maak er wel even een verhaaltje van. Ga het niet te lang maken want zo weer verder en het typen op een azerty toetsenbord is niet bepaald geweldig.

Iedereen heeft waarschijnlijk al veel gelezen over de aankomst op het vliegveld, 2 banen, 3 gebouwen, en een hoop stof.

Banjul international airport

In een gamelle landrover vertrokken we onze overnachtingsplek.


De slaaphutjes

Ok leuk en aardig, heerlijk avond eten. Malaria tablet niet vergeten uiteraard. Nog even gezellig gezeten en gauw naar bed want de volgende dag moesten we vroeg weg, het werd een lange dag.

24-04-2010

Weer terug in de gamelle landrover, deze is dan ook voor 8 man gemaakt. Maar het is afrika dus hup met 11 man erin. Een rit in de brandende zon, waarbij we regelmatig moesten stoppen voor douane, politie, of het leger. Dit voor controle en stempelen van onze paspoorten.
Na ongeveer 2 uur?? ik weet het niet meer, het was zo warm he, kwamen we aan en werden we hartelijk ontvangen door de leerlingen van de school.


Ontvangstcomité

Na een rondleiding door de school, 200 dansjes, een poging gewaagd te hebben mee te dansen en 5 flessen water en bessensap leeg te hebben gedronken werd het tijd om naar kampement Kunja te vertrekken. Waar we weer heerlijk hebben gegeten.

Ja ja ik maak het verhaal wel weer heel lang en ben ondertussen al gewend aan het azerty getyp. Dus ik sla de rest van het weekend even over. Ik zeg wel even dat het strand prachtig is!

26-04-2010
Maandag ochtend, piep piep, piep piep. De Wekkkkkkker!!!!!!!
Eerste dag aan het werk. Begonnen met het opzoeken van de problemen, pc's die waren ''opgeblazen'' door de stroompieken. laptops met windows instalaties die vol zaten met virussen. En pc's waarvan de ubuntu of windows gewoon niet meer opstarten. Daarna snel begonnen met de nieuwe notebooks uit te pakken en netjes te plaatsen.

-----------------------------------
Het is nu 12:30 (29-04) en we horen net dat het eten klaar is. Ik schrijf zo weer verder!

tot zo
-----------------------------------
Om 2:15 PM viel de stroom hier weg en was het dus niet meer mogelijk te internetten.
De stroom was vanochtend om 8:50 AM lokale tijd pas weer terug. Hier dus alsnog de rest van het bericht.
-----------------------------------

Ja daar ben ik weer, lekker gegeten; voorgerecht waren garnalen, aubergine en wortel. Hoofdgerecht was gebakken aardappeltjes en vis, vraag met niet welke, het smaakte in ieder geval goed. Als toetje bananentaart. Ik heb voor de komende 5 uur genoeg op.

Maar weer verder, waar was ik gebleven... Oja, maandag. Notebooks uitgepakt en maar is gaan kijken hoe het staat met het netwerk. Tot onze verrassing hing er al een mooie router. Hierdoor werd heel het ipplan omgegooit. Voor de geintreseerden (eerder omdat ik zo altijd een back up heb)

IP plan

Livebox ip range

IP: 192.168.1.1

DNS: 192.168.1.1

IP RANGE: 192.168.1.10

192.168.1.50

Sitecom ip range

IP: 192.168.2.1

IP RANGE: 192.168.2.10

192.168.2.50

DEFAULT GATEWAY: 192.168.1.1

Conceptronic ip range

IP: 192.168.3.1

IP RANGE: 192.168.3.10

192.168.3.50

DEFAULT GATEWAY: 192.168.1.1

Het was al weer 4 uur, tijd om naar het kampement te gaan.

27-04-2010 (Dinsdag)

Ok het is 7:30 AM tijd om op te staan. Even snel wassen en eten, op naar de school.

Vandaag stond op de planning om het netwerk in orde te krijgen. Sochtends kabels getrokken. Wassa geleerd netwerkkabels te maken. En de routers gereset en weer ingesteld volgens het IP Plan. Het internet werkte gelijk. Om half 1 gingen we eten en lieten alles even rusten. Bij terugkomst was er, met grote verbazing geen internet meer! Switch controleren, 2 routers controleren; deze gaven aan dat de routers geen IP kregen van de livebox. De oorzaak was onvindbaar. We lieten dit dus maar even rusten en gingen verder met de pc's en laptops. Om half 4 viel het stroom uit waardoor verder werken op de pc's niet meer mogelijk was. We besloten het deze dag voor gezien te houden en naar het kampement te gaan.

28-04-2010 (woensdag)

Planning van vandaag

Nog te doen:

Printers aansluiten op netwerk

Eenvoudig gasten kunnen laten internetten.

Amy leren ubuntu te instaleren en te gebruiken.

Opslaan via internet.

Windows activeren.

Laatste pc's voorzien van ubuntu

Programma(s) instaleren voor afspelen films.

Netwerk afmaken.

Aangekomen op de school bleek er geen stroom te zijn. Na ongeveer 2 uur wachten (duurt opeens een eeuwigheid) Konden we weer aan het werk. Het netwerk weer helemaal ingesteld. Dit keer werkte het weer goed. Benodigde taal updates en programma's geïnstalleerd. duurde ontzettend lang, ging met 15 KBytes per seconde. Tijd voor het middag eten. Je raad het al, toen we terug kwamen was er weer geen internet. Weer heel het gebouw door. Dit keer kwamen we achter het probleem, De stekkers van de pc's in het cyber cafe waren er uit, hierbij zat ook de stekker van de Livebox. Problem solved!!!! Sindsdien doet het internet het perfect. Wassa heeft een kastje gemaakt om de nieuwe router in op te hangen, oude printers en pc's weggedaan en vervangen. Het begint steeds meer op het gewenste resultaat te lijken.

Ok wat nu nog gedaan moet worden:

Printers aansluiten op netwerk

Eenvoudig gasten kunnen laten internetten.

leraren leren windows en ubuntu te instaleren en te gebruiken.

Opslaan via internet.

Windows activeren.

Nou dat was het alweer. Vandaag??? Nee dat krijgen jullie later wel te horen. Ben ondertussen al bijna 2 uur bezig met me verhaal. Trouwens de stroom valt net uit ( 2 Minuten geleden, 2:15 PM lokale tijd, in Nederland dus 4:15 PM) Ik kan deze update nu niet posten. Hopelijk zo nog en anders morgen (30-04-2010)

De Groeten

En alweer een dag minder!

Inmiddels zijn wij sinds gister 1 dag verder, hebben we er 5 nieuwe 'vrienden' bij en kan het aftellen alweer beginnen bij 8 (!) dagen. Oftewel, we zijn alweer 6 dagen in Afrika. Voor ICT is het einde al in zicht, het internet werkt, de laatste laptops worden geïnstalleerd en op de juiste manier geconfigureerd. Elektrotechniek heeft nog aardig wat werk te doen zoals het installeren van de zonnepanelen, de accu's en het aanleggen van kabelgoten.

Om iedereen, maar voornamelijk groep 2 een indruk te geven van het park, de school en de omgeving staan onderstaand een aantal foto's afgebeeld.


Wij op de foto met onze Afrikaanse 'brothers'.


De 'badkamer' inclusief kikker!


Als je iedere ochtend even naar de wc gaat hier, heb je gelijk je ochtend gymnastiek gehad!


Onze 'hangplek' waar we meestal een spelletje kaarten o.i.d. spelen....

Hopelijk zijn er morgen meer foto's waarmee we dit blog weer kunnen vullen!

Jeffrey

De kisten zijn er

Woensdag

Gisterenavond zijn na veel problemen de kisten en de dozen aangekomen. Op het vervoer was de Wet van Murphy van toepassing. Na de problemen bij de douane raakte ook de vrachtwagen vast in het zand van de rivier. Er moest dus eerst weer een auto van Kafountine een uur over een zandweg naar de rivier. Helaas bleken niet alle kisten in deze auto te passen dus moest er twee keer gereden worden. In de loop van de avond kregen we bericht dat alles gearriveerd was.

Vanochtend aan het ontbijt vertrok iedereen enigszins gespannen: zouden de kisten er allemaal zijn, zou alles nog heel zijn? Alles bleek in prima staat. Meteen werd er gestart met de voorbereidende werkzaamheden: kuilen graven voor de palen van het platform waarop de zonnecellen komen te staan, stenen maken van klei en cement voor het gebouwtje waar de accu's en andere apparatuur opgeborgen wordt. De stenen drogen in de zon en zijn morgen klaar om gebruikt te worden.

De ICT-ers lossen de laatste problemen me het netwerk op en installeren nog een paar laptops. Om 16.00 uur zit de werkdag erop.

En dat is 5.....

Ondertussen bevinden wij ons alweer 5 dagen in Afrika. Vandaag zijn alle kisten met materialen gearriveerd en zoals het er nu uitziet missen we niks. Elektrotechniek is hard aan de slag met de installatie van de zonnepanelen en ict heeft zich voorgenomen vandaag het internet volledig werkend te krijgen.

Inmiddels is iedereen al op de hoogte van de Afrikaanse levensstijl:
- Waarom vandaag afmaken als het ook morgen kan ?
- Door hard te werken veroorzaak je alleen maar fouten.
- Genoeg pauze houden is belangrijk, stel je voor dat je aan het eind van de dag moe bent...
- Iedere 10 minuten vergaderen in de zon met een bier een glaasje water is het belangrijkst, er zouden wel eens misverstanden kunnen ontstaan...
Natuurlijk houden wij ons niet aan bovenstaande slappe regels en zijn wij als echte bikkels net als op school de hele dag door hard aan het werk!

Iedereen is ondertussen genezen van de gedachte over het eten wat wel eens niet te eten zou kunnen zijn. De gedachte dat de kilo's eraf zouden vliegen is iedereen dan ook helemaal vergaan, in tegenstelling: we hebben moeten accepteren dat we volgende week rollend naar huis gaan!

Kunja is een mooi park, er wordt lekker gekookt en het personeel is erg vriendelijk. Savond's komen de eerste spinnen, salemanders en ander ongedierte onder de stenen en grond vandaan. Je hoeft er hier dan ook niet raar van op te kijken als een familie spinnen je schoenen als onderkomen gebruikt en deze de volgende ochtend met veel moeite weer verlaat. Zelfs Op de wc ben je nooit alleen, je wordt altijd door spinnen en soms ratten opgewacht.

Jeffrey

Campement Kunja

Op zaterdag waren we welkom op Campement Kunja

Aankomst in Gambia

Na een voorspoedige vlucht van Schiphol naar Banjul Airport werden we opgewacht door Tanjo en Kauwsu. In twee landrovers met de koffers op het dak naar Kairoh Garden om daar te eten en overnachten.
De volgende dag (elf personen in EEN landrover en de koffers op het dak naar Senegal).
Na onderweg heel wat keren aangehouden te zijn en heel wat in-en-uitstappen voor controle en stempels in Kafounfine aangekomen.

maandag en dinsdag

Maandagochtend kunnen alleen de ICT-ers aan de slag. De kisten met de zonnecellen en andere elektro materialen staan nog in de haven in Gambia. Er wordt onderhandeld om het zo snel mogelijk in Kafountine te krijgen maar wanneer dat zal zijn is nu nog niet duidelijk.
Na het ontbijt gaan ze wel allemaal naar de school. Auke, Thijs, Sander en Mike kijken waar de zonnecellen geplaatst kunnen worden en maken een globaal plan voor de bedradingen etc. Verder kunnen ze nog niets doen.
Jeffrey, Wesley en Nico gaan aan de slag met het verwijderen van virussen, oplossen van internet problemen, configureren van 2 routers, installeren van een netwerk met nieuwe laptops en het repareren van oude computers. Met Amy en Wasa wordt overlegd hoe het netwerk er uit moet gaan zien. Communicatie met Wasa, die doofstom is, blijkt geen grote problemen op te leveren. Binnen de kortste keren hebben ze een gebarentaal die effectief is. Na een gebaar dat er een kabel getrokken moet worden heeft Wasa een boormachine in de hand en even later een kabel door het plafond getrokken.
Om 15.45 valt de elektriciteit uit en is de eerste werkdag ten einden. Iedereen is tevreden over wat er bereikt is.

Ook dinsdag zijn de kisten nog niet in Kafountine. Wel krijgen we het bericht dat ze er mogelijk aan het eind van de middag zullen zijn. Maar ja, het is Afrika !,we wachten dus af.

zondag

Lokale visafslag
Zondag zijn we na de lunch over het strand naar de werf gelopen. Onder de bomen aan de rand van het strand worden daar de vissersboten gemaakt en gerepareerd. Het was siësta tijd dus iedereen ligt te slapen in de schaduw van de bomen en de boten. Na nog een paar honderd meter lopen zijn er een paar duizend mensen op het strand. Op het water liggen kleine vissersbootjes en hoger op het strand zijn droogrekken en rookkamers voor de vis. Een jonge man komt naar ons toe en begint uitleg te geven bij wat we allemaal zien.
Op deze plek brengen niet alleen Senegalezen hun vis aan land. Er zijn boten uit Ghana, Ivoorkust en nog veel meer landen. Alles werkt hier samen op een chaotische maar wonderlijk efficiënte manier.
Als de boten aan komen rennen dragers met grote bakken door de golven naar de boot toe. De bak wordt gevuld met vis en vervolgens rennen ze met de bakken van minstens 40 kg op hun hoofd terug naar het strand. Ze worden per bak betaald dus snelheid is geboden.
Als de vis op het strand is komen er mensen die de vis opkopen: vrouwen die een schaal vis kopen om het vervolgens naar hun dorp een aantal kilometers verder te brengen, handelaren die het opkopen en vervolgens de vis drogen of roken en vervolgens verzenden naar bijvoorbeeld Guinee Bissau.

Je ziet ook mensen netten binnenhalen of boten bevoorraden met aas. Op de vissersboten werken 4 mannen, ze blijven een week op zee. Volgens onze gids worden ze er niet rijk van maar kunnen ze wel hun familie onderhouden.
Tussen alle informatie door vertelt de gids ook nog dat ons rondleiden zijn “werk” is. Dat betekent: ik wil straks geld van jullie hebben. Aan het eind geven we hem eerst 5 € maar natuurlijk wil hij het dubbele hebben. Dat geven we hem ook. Ik hoop dat hij zijn familie een lekkere maaltijd heeft gegeven. Waarschijnlijk was 10 € meer dan hij normaal in een week verdiend.

sander hier..!

we zijn hier nu ruim 4 dagen in Afrika, vrijdag half 6 aangekomen in Banjul (lokale tijd).

we gingen met 2 jeeps naar onze eerste verblijf ( Kairoh garden ), natuurlijk hadden we het allemaal erg warm in onze spijkerbroeken maar met de arko( Alle Ramen Kunnen Open ) in de auto was het prima uit te houden!

eenmaal aangekomen even wat gedronken daar en toen kregen we het diner, kip met rijst dus heel anders dan verwacht en lekker gegeten!

eerste nacht weinig geslapen natuurlijk met alle geluiden en de warmte!
volgende dag lekker gegeten en toen de auto in... niet meer met 2 jeeps, nee met 11 man gewoon 1 jeep in, dus dat was een lekker tochtje over de Afrikaanse wegen!
toen we aankwamen werden we heel mooi ontvangen door de dames van de school(zie foto's)!

we zitten nu al 3 dagen in Kafountine en t is hier allemaal erg mooi, 5 min lopen en je ligt in de warme zee en daarna even (koud) douche en dan lekker onderuit in een stoel met een biertje..zo slecht hebben we het allemaal niet in Afrika!

eerste nacht wel een leuke kakkerlak en spin in de kamer maar met een elektrische vliegenmepper waren ze zo weg en konden wij ("lekker") slapen!
dat zijn trouwens niet de enige dingen die hier rondlopen s'avonds zit je tussen de vleermuizen, soms een paar honden, er zouden apen zijn en als je naar het strand loopt dan loop je samen met de stieren mee!

de 1ste dag hebben we al veel "vrienden" gemaakt met leuke namen zoals : Welcome, Rasta en Alladin en een beetje in de stad rondgelopen, de vrienden groep is nu al een stuk uitgebreid en we hebben nu zelfs "Brothers" die erg aardig zijn en al veel hebben laten zien en die zelfs niet op geld uit zijn!

we zijn nu weer op de school maar we kunnen helaas nog niets doen want de kisten moeten nog komen, dus we moeten ons een beetje zien te vermaken hier( geen straf eigenlijk, we zijn al zo bruin dat we amper meer opvallen! )!

als het goed is komen vanmiddag de kisten aan, maarja het is Afrika dus 't is nooit zeker!
we hebben wel al een plan gemaakt hoe we alles gaan maken dus we kunnen straks gelijk aan het werk!

Sander

PS. meer foto's komen snel!

Mikey blog

Vrijdag avond zijn we aangekomen in banjul om half 8 Nederlandse tijd. We werden opgehaald door een oude jeep met de koffers op het dak. Na 2 uur rijden kwamen we aan bij 1e overnachting. Het was wel even wennen. niks is hier luxe. de 2e dag zijn we met 11 mensen in een 8 persoon's jeep richting kafountine gegaan, het was erg krap maar we moesten 5 x uitstappen voor de douane om stempels te halen. eenmaal aangekomen in kamp kunja hebben we een heerlijke lunch gehad, De bedden hier bestaan uit schuimrubber van 5 cm dik, dus echt lekker ligt het niet. Als je hier loopt heb je altijd kans dat er een spin of salamander op je hoofd valt. De kisten komen als het goed is vanmiddag aan dus kunnen we beginnen.

Mikey.

foto's van ontvangst zaterdag

Onderweg



In het dorp

vrijdag en zaterdag

Vrijdagochtend om half tien stond iedereen keurig op tijd op Schiphol, geen bruggen die open stonden, files, of wekkers die het niet deden. Na ongeveer 6 uur vliegen arriveerden we in Banjul, Gambia. De mensen van Kairoh Garden (ons overnachtingsadres) en Tanjo stonden ons op te wachten. De rit naar Kairoh Garden liet ons meteen Afrika zien: veel zand en stof, maar ook mooi geklede vrouwen met grote vrachten op hun hoofd en bijzondere struiken en bomen.

Kairoh Garden bestaat uit een grote tuin met daarin verschillende huisjes met gastenverblijven. We werden verwelkomd met een drankje en een lekkere afrikaanse maaltijd.

Zaterdag vertrokken we na het ontbijt naar Kafoutine. Met 11 personen in een jeep en alle koffers op het dak. Met name Harriët, Sander, Mike, Wesley en Jeffrey hadden het zwaar achterin de jeep op de kleine bankjes. De rit duurde ongeveer 4 uur over een weg die voor een groot deel erg slecht was: veel verrassend diep gaten en stukken waarbij het asfalt helemaal verdwenen was. Bij de grens met Senegal moesten we 4 keer onze papieren laten zien. Bij de Gambiaanse douane werden onze gegevens in een groot boek geschreven: heel zorgvuldig en langzaam. Thijs deelde ondertussen dropjes uit en we probeerden zo goed en zo kwaad als het ging een praatje met de beambten te maken.
Bij de Senegalese douane volgde er weer veel schrijfwerk, Thijs deelde weer dropjes uit, kinderen kregen pennen en Nico scoorde een pen vriend voor het leven.

Toen we Kafountine binnen reden werden we opgewacht door de dansende meisjes van de school en een djembé groep. We werden gevraagd om het laatste stuk met hen mee te lopen. We waren wat overdonderd en gaar en startten automatisch in een stevig tempo. Dit werd onze eerste les afrikaans leven. Een van de leraren van de school rende achter ons aan om ons er opmerkzaam op te maken dat we in Afrika waren, dus het tempo minstens halveren.
Na een welkom en en voorstel bijeenkomst werden we naar Kunja gereden: ons onderkomen voor de komende 2 weken.

Groep 1

Aangezien er weer wordt gevlogen gaat groep_1 zich verzamelen op Schiphol.
Inchecken en op weg naar Gambia als eerste stop.

De container is er

Vandaag gelukkig een mail van Tanjo dat de container has arrived in The Gambia !
Schiphol lijkt ook weer normaal te worden, dus we gaan !!